خدا بر خلقند ، زيرا حجت يعنى طريق و مسير شناخت و معرفت خدا و از اين‌جاست كه درمىيابيم احاطه و علم آن حضرات به همهء اشياء دليل بر حجيت آنهاست ، زيرا علم به كتاب الهى مساوى است با علم به همه‌چيز و در كتاب علمى فراگير محفوظ مىباشد . آيهء كريمه مىفرمايد : وَ لا حَبَّةٍ فِي ظُلُماتِ الْأَرْضِ وَ لا رَطْبٍ وَ لا يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ ؛ « 1 » و نه هيچ دانه‌اى در تاريكىهاى زمين و نه هيچ تر و خشكى وجود ندارد جز اين‌كه در كتابى آشكار [ در كتاب علم خدا ] ثبت است . پس حجّيت معصومين هردو گونه ولايت را هم ولايت تشريعى و هم ولايت تكوينى براى ايشان عليهم السلام ثابت مىنمايند و شامل مىشود . ولايت تشريعى ايشان از علم كتاب كه علم به همه‌چيز است منبعث مىشود ، زيرا ولايت تشريعى تمام نمىگردد مگر در صورت معرفت به حكم هرچيزى و اين از لوازم علم است و ولايت تكوينى ايشان بر خلق نيز به سبب علم و آگاهى آنها به رموز كتاب خداست ، زيرا حقيقت علمى مكنون تكوينى ملكوتى قرآن را كه فقط مطهّرون بدان آگاهند داراى قابليت‌هايى است كه خداوند در آن به وديعه نهاده است : وَ لَوْ أَنَّ قُرْآناً سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتى . . . ؛ « 2 » اگر به وسيلهء قرآن كوه‌ها به حركت درآيند يا زمين‌ها قطعه قطعه شوند

--> ( 1 ) . انعام ( 6 ) آيهء 59 . ( 2 ) . رعد ( 13 ) آيهء 31 .